Mirjam Klijnstra's tips voor effectieve afvalscheiding en duurzaam Leven

Mirjam

In de reeks succesverhalen stappen we binnen bij inwoners die bewust hun afval scheiden. Vandaag het verhaal van Mirjam Klijnstra (38 jaar) uit Tiel. 

Met een samengesteld gezin van vier kinderen onder de twaalf is het af en toe een drukke boel bij haar thuis. Toch vindt Mirjam de tijd om haar afvalstromen te beperken en wat overblijft te scheiden. “Ik wil geen afval produceren als het niet nodig is. Ik denk ook dat dat niet hoeft. Al haal ook ik soms best een pak melk bij de winkel hoor. Maar liever niet.”

Een betere wereld, begint bij jezelf. Deze overtuiging had Mirjam al voordat ze moeder werd. “Elke keer als ik aan het koken was, hield ik aan het einde allemaal lege verpakkingen over. Zakjes, plastic bakjes. Allemaal maar één keer gebruikt en ze konden direct de prullenbak in. Toen dacht ik: dit moet toch anders kunnen? En zo is het eigenlijk begonnen, ik vond dat ik iets met dit gevoel moest doen.”

Kleine stapjes
Maar hoe doe je het dan “anders”? Voor Mirjam betekent dit elke keer een klein stapje nemen. “Bijvoorbeeld door je boodschappen zoveel mogelijk op de markt te halen. Als je dan zelf een tasje meeneemt, kom je thuis zónder al die plastic tasjes en verpakkingen die je bij de supermarkt krijgt. En je hebt super verse groenten. Of neem katoenen broodzakken mee naar de bakker. Dat scheelt ons drie plastic zakken in de week. Gebruik zeep bars in plaats van flesjes. Of wasbare luiers in plaats van de wegwerp-exemplaren.” Natuurlijk herkent ook Mirjam de hectiek van een druk (gezins)leven en de behoefte aan gemak. “Daarom bestel ik ook regelmatig boodschappen bij Pieter Pot. Zo krijg ik dingen als olie en limonadesiroop, maar ook droge producten als pasta en rijst netjes thuisbezorgd in glazen statiegeld weckpotten.”

Logistieke uitdaging
Inmiddels past Mirjam al flink wat kleine stapjes toe in het dagelijks leven. Sommige hiervan kwam ze tegen via een Zero Waste-groep op Facebook, waar ze lid van is. “Daar werd ik bijvoorbeeld gewezen op De Gieterij. Dat is een verpakkingsvrije supermarkt in Wageningen, dicht bij mijn werk. Dus nu kan ik steeds kijken wat er logistiek mogelijk is. Ga ik naast de markt en Pieter Pot nog naar De Gieterij of wordt het toch de supermarkt? Want het moet qua planning natuurlijk wel passen; tussen werk en zwemles door bijvoorbeeld.” En af en toe lukt het ook niet. “Dan haal ik toch even snel iets bij de supermarkt. Balen, maar soms is het niet anders.”

Lastig kiezen
Zo beperkt Mirjam het wekelijkse afval. Al blijft het met sommige dingen lastig of onmogelijk. “Producten als frisdrank en chips bijvoorbeeld. Die zijn niet verpakkingsvrij te krijgen. En bij dat soort producten vraag ik me dan altijd af: is het beter om frisdrank in een blikje of in een fles te kopen? Bonen in een pot, of bonen in blik? Of gedroogde bonen die je dan weer veel langer moet koken? Dat vind ik soms lastig. Maar ik maak altijd de afweging: ik doe wat ik kan.” Drinkpakjes krijgen de kinderen bijvoorbeeld niet mee. Dan liever een eigen flesje met water. “Onze maatschappij is gewend aan én verwend met het gemak van een supermarkt op iedere hoek van de straat. Dat maakt het zoeken naar alternatieven soms lastig.”

Weggooien hoeft niet
Al met al produceren Mirjam en haar gezin maximaal 30 liter restafval in de maand. Dit is voornamelijk keukenrol en afval uit de badkamer. Daardoor betaalt ze maar €12 per jaar. “Wij hebben de luxe van een grote garage. Daar staan de afvalcontainers, een zak voor textiel en een bak voor elektrische apparaten. Zodra er iets vol zit, rijden we naar de milieustraat.” Bij de stort valt het haar vaak op hoe ontzettend veel er wordt weggegooid. “Soms prima dingen, die ook op Marktplaats gezet hadden kunnen worden. Scheelt weer een ritje naar de stort én je maakt er een ander blij mee. Of breng wat niet kapot is naar de kringloop.”

Doorgeven
De dingen die ze doet om afval te reduceren en te scheiden, probeert Mirjam ook met anderen te delen. Bijvoorbeeld met haar kinderen. Samen doen ze bijvoorbeeld regelmatig mee met de zwerfafvalprik-acties van Tiel Tip Top. Maar ook binnenshuis krijgen de kinderen iets mee van het bewust omgaan met grondstoffen en afval. “Drie kinderen hebben ook nog een andere ouder en zijn niet altijd bij ons. Zij stellen wel eens vragen. Bijvoorbeeld waarom de zeep bij ons niet in een pompje zit. Dat leg ik dan altijd uit. Net als dat ik ze uitleg dat nieuwe spullen niet altijd nodig zijn. Of in welk vak in de prullenbak welk afval hoort. Misschien zien zij dan ook het belang hiervan in als ze ouder zijn. Natuurlijk hoop ik dat ze het oppikken. En zo niet, dan heb ik mijn best gedaan! Ik probeer het in ieder geval zo veel mogelijk te delen.”

Delen en inspireren
Ook buiten haar gezin probeert Mirjam te delen wat ze doet. Toch merkt ze dat niet iedereen daar al klaar voor is. Bijvoorbeeld omdat mensen het belang niet inzien. “Maar soms pikken mensen het wel op. Zo gebruikt een collega van mij nu shampoobars. Dat is leuk”. Het is haar ervaring dat veel mensen denken dat het voor hen te ingewikkeld is. Of teveel tijd kost. “Tegen die mensen wil ik zeggen: begin met kleine stapjes. Kijk eens of je het afval dat je in huis haalt, kan reduceren. Kan je een verpakkingsvrij alternatief vinden voor iets wat je koopt in de winkel? Of kan je switchen van plastic naar kartonnen verpakkingen? Dit zijn kleine stapjes die enorm helpen. Vind je het lastig? De Zero Waste-groep op Facebook staat vol met voorbeelden van hoe anderen dit doen, dingen waar je zelf nooit aan denkt. En je kunt er hulp vragen bij problemen die je tegenkomt. Op deze manier geef ik Rivierenland door. Doe jij ook mee?”

"Begin met kleine stapjes. Kijk eens of je het afval dat je in huis haalt, kan reduceren."

Hoe werkt afval scheiden in jouw gemeente?